2-daagse Blankenberge

De boog hoeft niet altijd gespannen te zijn en ‘n weekendje zonder zonder hardlopen
moet toch ook eens kunnen, en aangezien annemarie graag wandelt……..Wij waren
hier om twee leuke dagen wandelend en trainend voor langere afstanden af te leg-
gen en we troffen vele wandelvrienden.
Na een reis met hindernissen (file, tol) konden we de camper parkeren, vlak voor de
sporthal waar ook de overnachting voor vele wandelaars en militairen geregeld was.
Na een gezellige avond en een goed ontbijt stonden wij om acht uur aan de start.
Volgens de beschrijving die we meekregen was de afstand van vandaag 44,86 km.
Het zou mooi en warm weer worden. We vertrokken vol goede moed, samen met
Ingo, onze duitse wandelkameraad.
Na ca 10 km kreeg annemarie last van haar knie (verdraaid bij het trainen) en zij be-
sloot op het 24 km parcours te blijven. Bij die rust zou ze op ons wachten, met Ingo’s
rugzak (die ettelijke kilo’s te zwaar was (17 kg). Dus bij de splitsing vervolgden een
opgeluchte Ingo en ik de route van ruim 45 km, door polders en langs weidse verge
zichten.
Over de boulevard, naar de havens, en langs de Blinker en de Stinker (2 kanalen, de
ene schoon, de andere vuil water). Op het verste punt was er een bierbrouwend
dorpje waar we rust hielden. En aangezien het geen wedstrijd was konden we ons
hier genoeglijk laven aan één heerlijk trappistenbiertje.
Hierna werd in vlugge pas richting de volgende rust, waar annemarie op ons wachtte,
gewandeld. Tussendoor kon Ingo het even niet laten om een nieuw transportmiddel
voor zijn baas te testen.
Mijn zorg dat annemarie zolang op ons moest wachten, bleek ongegrond. Dankzij
vele wandelvrienden (en evenzovele Leffe Brun’s) heeft ze zich geen moment ver-
veeld. De muziek werd er verzorgd door een familie van Cleven uit Nieuwstad, de
Clevenes. Geweldig!
Na een korte pauze van bijtanken en genieten, werd de afstand volgemaakt. Vlak
voor het eind stond er de feesttent, waar we brood met fromage en een biertje kre-
gen. Toen verder naar de finish, daar werd verse vis gebakken (1.400 kilo!!) die
uitermate goed smaakte. De dag werd ’s avonds afgesloten met een hapje en een
drankje op het terras van Ibis. Hier leerden we een nieuw biertje kennen, Ibisbier:
Picon met kasteelbier.
Zondags, de tweede dag,  besloten we de kortere afstand te nemen. De meesten
doen dit en dat is dan gezelliger. Wel moet je dan elk terrasje aandoen dat je tegen-
komt, hetgeen de tocht dan toch weer zwaar maakt. Geloof me, dit is zwaarder dan
een marathon. Maar wel genieten puur. En lachen om Uwe z’n blaren.
De laatste kilometers met de duitse militairen gelopen die officieel een defilé hielden,
400 man/vrouw, im Gleichschritt, het is toch apart.
Als afsluiting nog één Ibisbier, toen inpakken en naar huis.
Het was een leuk weekend.