3e Erftspendenlauf 2011-09-09
Na deelgenomen te hebben in 2009 besloot ik om wederom deel te nemen
aan de Erftspendenlauf
Zaterdagmorgen 3 september werd ik door henk geilen opgehaald en reden
we naar de Erft-verband in Bergheim. Hier aangekomen stond al een busje op
ons te wachten, die een 15-tal lopers naar de bron van de erft in holzmühlheim
zou brengen. Met 6 nederlanders was ons landje goed vertegenwoordigd, dit
waren henk, wim, panda, peter, rolf en ik natuurlijk.
Hier aangekomen werden de nodige fotootjes gemaakt en stonden we allemaal te trappelen om te beginnen. Na een korte toespraak van de
organisator werden we losgelaten en gingen wij op weg langs de erft. De
eerste dag zouden we lopen tot Bergheim, wat neerkwam op 68 km. Maar er
bestond ook de mogelijkheid om deeletappes te lopen. Zo kon iedereen voor
zichzelf uitmaken hoeveel km hij die dag wilde afleggen.
Net als afgelopen jaren schijnt de Erftspendenlauf een patent te hebben op
onverwacht warm weer. Of ze het nu een of twee maanden verzetten, het is altijd warm, te warm. Vandaag was het ver boven de 30 graden, met een hoge
luchtvochtigheid en op het laatst had iedereen het erg zwaar. Het tempo werd
steeds minder en de pauzes steeds meer. Voor mezelf vond ik het bij 58.4 km
echt wel genoeg geweest, ik wilde immers de volgende dag ook nog lopen.
Van te voren hadden al meerdere lopers opgegeven of stukken overgeslagen.
De tweede dag werd na een heerlijk ontbijt in Bergheim om 9 u gestart naar de
monding van de erft in de rhein, bij Neuss. Zelf was ik iets eerder gestart,
zodat ik wat rustiger aan kon doen. Ondanks de hoge luchtvochtigheid ging
het vrij goed, ik besloot het tempo vrij hoog te houden in het begin. Tot mijn
verwondering werd ik niet meer ingehaald. En kwam ik zelfs een half uur vóór
de lopers aan de finish bij de ruderverein in Neuss. Achteraf bleek het tempo
van de lopers vrij laag te zijn en ikzelf heb tot 30 km vrij hard kunnen lopen,
zonder pauzes. Mijn collega-lopers kwamen snel genoeg en na een heerlijke
douche kregen we een oorkonde en herinnering uitgereikt. Daarna stond er
weer een busje te wachten om ons terug te brengen naar de auto’s.
Het waren twee leuke, maar zware dagen. Dank aan de organisatoren en de
meelopers en ik hoop ze allemaal snel weer te zien.